تبليغاتX
<هيام>

***مهربانا!...جان مرا آنگونه آرام كن تا آنجا كه بي مهري است عشق بورزم...آنجا كه تقصير وكوتاهي است ببخشايم...وآنجا كه نوميدي است به نور اميد زنده نگهدارم....پس مرا ايماني عطا فرما كه ترديدها را با يقين استوار گردانم و اندوه را با شادماني تباه سازم....كه اين است زندگي شكيبايان مصلحت***

خداوندا!

ای مرهم دل وای آرام جان

بار دگر تو را به بزرگیت می خوانم ومی خواهمت واین بار فقط به امید

شفای دل دردمندم می خوانمت.دلی که سالها غبار غفلت و اندوه آنرا تیره

ووسوسه گر گردانده است و فقط شفای نگاه تو رهایی اش خواهد داد.

پس دستم گیر ویاریم فرما ای دستگیر نیازمندان.

و یارحمان ویا رحیم       ویا کریم و یا منان

به امید نگاه نوازشگر تو سجاده عشق می گسترانم وجانم را با ترنم

نام تو زینت می بخشم ودلم را به مهر جانسوزتو آذین می بندم و

دیدگانم را با لبخند ستارگان اشک روشن می سازم واز تو می خواهم

که دلم را از اشتیاق آسمانی شدن و بارانی بودن لبریز نمایی.

 

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه چهارم آذر 1384 ساعت 12:54 توسط مجتبی |