تبليغاتX
<هيام>

***مهربانا!...جان مرا آنگونه آرام كن تا آنجا كه بي مهري است عشق بورزم...آنجا كه تقصير وكوتاهي است ببخشايم...وآنجا كه نوميدي است به نور اميد زنده نگهدارم....پس مرا ايماني عطا فرما كه ترديدها را با يقين استوار گردانم و اندوه را با شادماني تباه سازم....كه اين است زندگي شكيبايان مصلحت***

سوگند

به پاكي زمين آن وقت كه هيچ انسان گنهكاري قدم به آن نگذاشته بود
به صداقت آسمان آن وقت كه هيچ انسان گنهكاري به آن نگاه نكرده بود
به زايش طبيعت آن وقت كه دست گنهكار انسان خللي به آن نرسانده بود
به سرزمين بي نهايت اميد آن وقت كه هيچ نا اميدي پشت به آن نكرده بود
كه ما گر چه آلوده ايم هر چه آفريدي
اما
هنوز هم اميدواريم كه لياقت زمين پاك و آسمان صادق و طبيعت زيباي تو را
دوباره بدست آوريم

كه هنوز در سرزمين اميد تو جايي براي اين همه گنهكار هست
كه هنوز و تا هميشه اميدواريم به بخشايش بي نهايت تو
اي آفريدگار مهربان

لينك مطلب | نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1385 ساعت 11:15 توسط مجتبی |