تبليغاتX
<هيام>

***مهربانا!...جان مرا آنگونه آرام كن تا آنجا كه بي مهري است عشق بورزم...آنجا كه تقصير وكوتاهي است ببخشايم...وآنجا كه نوميدي است به نور اميد زنده نگهدارم....پس مرا ايماني عطا فرما كه ترديدها را با يقين استوار گردانم و اندوه را با شادماني تباه سازم....كه اين است زندگي شكيبايان مصلحت***

پروردگارا!

یاریم ده تا با همان شور و حرارت عارفان نمازگزارت نام زیبای

تو را بخوانم و گام موسیقی زندگی ام را بنوازم چرا که صدای تو

طنینی است سرشار از امید و رستگاری و نومیدی از جنس  نیلو فران

سجاده ام و مژده ای از لبخند خشنودی توست.

لينك مطلب | نوشته شده در سه شنبه یازدهم دی 1386 ساعت 9:13 توسط مجتبی |