تبليغاتX
<هيام>

***مهربانا!...جان مرا آنگونه آرام كن تا آنجا كه بي مهري است عشق بورزم...آنجا كه تقصير وكوتاهي است ببخشايم...وآنجا كه نوميدي است به نور اميد زنده نگهدارم....پس مرا ايماني عطا فرما كه ترديدها را با يقين استوار گردانم و اندوه را با شادماني تباه سازم....كه اين است زندگي شكيبايان مصلحت***

عزیزا!

پنجره های رو به حضور تو را می جویم

ودروازه های آمرزشت را می خواهم

پس به نماز می ایستم وازبیراهه های درونم می گریزم

تاغبارتعلق راازوجودسرگردانم بزدایی

ذزه دزه جانم رابه خویش نزدیک گردانی .

پس همواره سجاده ای و خلوتی می خواهم

که تنها لبریز تو ویاد تو باشد.

لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه یازدهم بهمن 1386 ساعت 18:57 توسط مجتبی |