تبليغاتX
<هيام>

***مهربانا!...جان مرا آنگونه آرام كن تا آنجا كه بي مهري است عشق بورزم...آنجا كه تقصير وكوتاهي است ببخشايم...وآنجا كه نوميدي است به نور اميد زنده نگهدارم....پس مرا ايماني عطا فرما كه ترديدها را با يقين استوار گردانم و اندوه را با شادماني تباه سازم....كه اين است زندگي شكيبايان مصلحت***

خداوندا!

بارش شبنم روی گناههای سرخ پشیمانی چه زیباست.

فتح یک دل غمگین با دو رکعت نماز امید چه عاشقانه است.

و هجوم پروانه های جان به وسوسهای زرد غفلت چه شکوهمند است

و

ما به خواهش نور نگهت به روزنه دلمان به سویت می آییم تا بزرگی و عزت دریا دلانت را نصیبمان سازی

یا حق

لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم فروردین 1385 ساعت 23:59 توسط مجتبی |