تبليغاتX
<هيام>

***مهربانا!...جان مرا آنگونه آرام كن تا آنجا كه بي مهري است عشق بورزم...آنجا كه تقصير وكوتاهي است ببخشايم...وآنجا كه نوميدي است به نور اميد زنده نگهدارم....پس مرا ايماني عطا فرما كه ترديدها را با يقين استوار گردانم و اندوه را با شادماني تباه سازم....كه اين است زندگي شكيبايان مصلحت***

خداوندا!

با نجوايي صميمانه ورازو نيازي عاشقانه تو را مي خوانيم

تا جانمان را با حس آرام بخش مهرجويانت لبريزكني وما

راازگمراهي و تاريكي هاي روزگاربرهاني ولحظه لحظه

زندگي مان راازاميد و توكل سرشار كني ومارا آنچنان در

بيكرانگي محو سازي كه تنها تو را ببينم و تنها از توياري

بخواهيم. 

لينك مطلب | نوشته شده در دوشنبه پنجم شهریور 1386 ساعت 13:41 توسط مجتبی |